معرفی فراگیرترین ژانرهای موسیقی جهان
موسیقی یکی از قدرتمندترین ابزارهای ارتباطی در جهان است که احساسات، فرهنگها و تجربیات انسانی را به هم پیوند میزند. از دوران باستان تا عصر دیجیتال، موسیقی همیشه بخشی جداییناپذیر از زندگی بشر بوده و با پیشرفت فناوری، مانند استریمینگ و شبکههای اجتماعی، مرزهای جغرافیایی را محو کرده است. در سالهای اخیر، بر اساس گزارشهای جهانی مانند آمار اسپاتیفای و بیلبورد، ژانرهای خاصی به عنوان فراگیرترینها شناخته شدهاند. این ژانرها نه تنها در بازارهای غربی بلکه در سراسر جهان، از آسیا تا آفریقا، محبوبیت بالایی دارند.
در این مقاله، ده ژانر اصلی را معرفی میکنیم: پاپ، هیپهاپ/رپ، راک، موسیقی الکترونیک رقص، موسیقی لاتین، کانتری، آراندبی/سول، افروبیتز، کیپاپ و رگی. برای هر کدام، ابتدا معرفی کوتاهی ارائه میدهیم و سپس به تاریخچه آن میپردازیم. این ژانرها نشاندهنده تنوع فرهنگی جهان هستند و اغلب با هم ترکیب میشوند تا سبکهای جدیدی ایجاد کنند. هدف این مقاله، ارائه دیدگاهی جامع بر این ژانرها است تا خوانندگان بتوانند درک بهتری از تأثیر موسیقی بر جامعه جهانی داشته باشند.
موسیقی پاپ
موسیقی پاپ، که مخفف پاپیولار است، ژانری است که بر دسترسی آسان، ملودیهای جذاب و تمهای عاطفی تمرکز دارد. این ژانر اغلب با آهنگهای کوتاه، کروسهای تکرارشونده و ریتمهای رقصانگیز شناخته میشود و مخاطبان گستردهای از همه سنین را جذب میکند. پاپ معمولاً از عناصر سایر ژانرها مانند هیپهاپ، الکترونیک و راک وام میگیرد و در چارتهای جهانی سلطه دارد. هنرمندانی مانند تیلور سویفت و ویکند نمادهای مدرن آن هستند.
تاریخچه موسیقی پاپ به اواسط دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده و بریتانیا بازمیگردد، جایی که از موسیقی سنتی پاپ، راکاندرول و سبکهای جوانانه تکامل یافت. در دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، با راکاندرول هممعنی بود، اما از اواخر دهه ۱۹۶۰، پاپ به موسیقی تجاری، گذرا و قابل دسترس تبدیل شد که شامل کروسهای تکراری، هوکها، ساختار ورس-کروس و ریتمهای رقصانگیز بود.
توسعههای کلیدی شامل حمله بریتانیایی دهه ۱۹۶۰ توسط بیتلز، ضبط چندترک و آزمایشهای اواسط دهه ۱۹۶۰ مانند وال آف ساوند فیل اسپکتور، سینثپاپ و نمونهبرداری دیجیتال دهه ۱۹۸۰، و تغییرات دهه ۲۰۰۰ به سمت ایدیام، تأثیرات هیپهاپ و سلطه استریمینگ هستند.
تأثیرات عمده از فناوریهایی مانند ترانزیستورها، امتیوی و دانلودهای اینترنتی ناشی میشوند، به علاوه گسترش جهانی که مونوکالچرهای بینالمللی ایجاد کرد، با انواع منطقهای مانند لاتین پاپ و هنرمندانی مانند مایکل جکسون، مدونا، بریتنی اسپیرز، تیلور سویفت و ویکند که روندهای مدرن به سمت اسکیپیزم، پاپ آلترناتیو و رکوردهای استریمینگ را هدایت میکنند.
هیپهاپ/رپ
هیپهاپ/رپ ژانری است که بر ریتمهای سنگین، رپینگ و داستانگویی تمرکز دارد و اغلب مسائل اجتماعی، فرهنگی و شخصی را بررسی میکند. این ژانر با عناصری مانند بیتباکسینگ، گرافیتی و بریکدنس همراه است و در فرهنگ شهری ریشه دارد. هنرمندانی مانند کندریک لامار و دریک نمایندگان برجسته آن هستند.
تاریخچه هیپهاپ به دهه ۱۹۷۰ در برانکس نیویورک بازمیگردد، جایی که در میان جوامع آفریقایی-آمریکایی و لاتینتبار در پارتیهای بلوکی ظهور کرد. دیجیهایی مانند کول هرک بریکهای ابزاری را از رکوردهای دیسکو و فانک گسترش دادند و بستری برای بریکدنسرها و رپرها ایجاد کردند. تکنیکهایی مانند کراسفیدینگ و اسکرچینگ از تأثیرات داب جامائیکایی تکامل یافتند. توسعههای کلیدی شامل هیپهاپ قدیمی دهه ۱۹۷۰-۱۹۸۰ با گروههایی مانند گراندمستر فلش و اولین هیتها مانند راپرز دیلایت شوگرهیل گنگ در ۱۹۷۹ هستند.
اواسط دهه ۱۹۸۰ شاهد تنوع از طریق الکترو بود که به عصر طلایی اواسط ۱۹۸۰ تا اواسط ۱۹۹۰ منجر شد با صحنههای منطقهای، گنگستا رپ، جیفانک و رپ آگاهانه. عصر بلینگ اواخر دهه ۱۹۹۰ بر تجاریسازی تأکید کرد و عصر بلاگ دهه ۲۰۰۰ با اینترنت رپ و جایگزینها ادامه یافت. اواسط دهه ۲۰۱۰ ترپ و ساوندکلاود رپ را دید که هیپهاپ را به ژانر برتر ایالات متحده در ۲۰۱۷ تبدیل کرد. تأثیرات عمده شامل گریوتهای آفریقایی، توستینگ جامائیکایی، نمونهبرداری دیسکو/فانک، ترنتیبلزم و پیشرفتهای فناوری مانند درام ماشین رولند تیآر-۸۰۸ هستند.
موسیقی راک
راک ژانری پر انرژی است که بر گیتار الکتریک، درامز و ووکالهای قدرتمند تکیه دارد و اغلب با تمهای شورشی و اجتماعی همراه است. این ژانر تنوع بالایی دارد، از راک نرم تا متال سنگین، و مخاطبانی وفادار در سراسر جهان دارد. گروههایی مانند بیتلز و نایرووانا نمادهای آن هستند.
تاریخچه راک به اواخر دهه ۱۹۴۰ در ایالات متحده بازمیگردد، جایی که راکاندرول از ترکیب ژانرهای آفریقایی-آمریکایی مانند بلوز، ریتماندبلوز و گاسپل با موسیقی کانتری شکل گرفت. تأثیرات اولیه شامل بلوز الکتریک و فولک بودند و هنرمندانی مانند چاک بری، الویس پرسلی و بیل هیلی سبک را با هیتهایی مانند راک آراوند د کلاک در ۱۹۵۴ محبوب کردند.
توسعههای کلیدی شامل حمله بریتانیایی دهه ۱۹۶۰ با بیتلز و رولینگ استونز، فولک راک، سایکدلیک راک و گاراژ راک هستند. دهه ۱۹۷۰ شاهد تنوع با پروگرسیو راک، هوی متال، پانک راک و گلم راک بود. دهه ۱۹۸۰ نیو ویو و پستپانک را آورد و دهه ۱۹۹۰ آلترناتیو راک، گرانج، بریتپاپ و ایندی را. از دهه ۲۰۱۰، راک کاهش یافت اما همچنان موفق است و تحت تأثیر هیپهاپ و ایدیام قرار گرفت با احیاهای گاراژ و پستپانک. تأثیرات عمده شامل جنبشهای اجتماعی، فرهنگ ضدفرهنگ و شورش جوانان هستند.
موسیقی الکترونیک رقص (ایدیام)
ایدیام ژانری است که برای رقص و فستیوالها طراحی شده، با بیتهای سریع، سینتیسایزرها و افکتهای الکترونیک. این ژانر انرژی بالا دارد و در کلابها و کنسرتهای بزرگ محبوب است. هنرمندانی مانند دیوید گتا و اسکریلکس پیشگامان آن هستند.
تاریخچه ایدیام به دهه ۱۹۸۰ در اروپا، ژاپن و ایالات متحده بازمیگردد و از ابزارهای موسیقی الکترونیک، فرهنگ ریو، رادیوهای دزدی، فستیوالهای زیرزمینی و فرهنگ کلاب تکامل یافت. توسعههای کلیدی شامل پیشسازهایی مانند داب جامائیکایی دهه ۱۹۶۰، نوآوریهای هیپهاپ دهه ۱۹۷۰، دیسکو با درام ماشینها و سینثپاپ از کرافتورک هستند.
دهه ۱۹۸۰ رولند تیآر-۸۰۸ را دید که الکترو و هاوس را شکل داد، با هاوس شیکاگو و تکنو دیترویت که از پستدیسکو گسترش یافتند. اسید هاوس و بالئاریک بیتز در بریتانیا و ایبیزا شکوفا شدند. دهه ۱۹۹۰ ترنس، جانگل و دراماندبیس را آورد.
قرن ۲۱ داباستپ، الکترو هاوس، ایدیام ترپ و آفرو-ایدیام را دید. در سطح جهانی، ایدیام در دهه ۲۰۱۰ با ریبرندینگ ایالات متحده، فستیوالهایی مانند اولترا و هنرمندانی مانند تیستو و گتا رشد کرد، هرچند برای تجاریسازی مورد انتقاد قرار گرفت. تا امروز، آن شامل زیرژانرهای متنوعی است که از طریق دیایدبلیوها و میدی تولید میشوند.
موسیقی لاتین
موسیقی لاتین ترکیبی از ریتمهای گرمسیری، ملودیهای عاطفی و عناصر فرهنگی از آمریکای لاتین است. این ژانر شامل سبکهایی مانند سالسا، رگتون و پاپ لاتین است و در چارتهای جهانی نفوذ دارد. هنرمندانی مانند بد بانی و شاکیرا ستارگان آن هستند.
لینک اختصاصی چینود
تاریخچه موسیقی لاتین به اوایل دهه ۱۹۴۰ در ایالات متحده بازمیگردد که از تأثیرات لاتینوها ناشی شد و پیشگامانی مانند خاویر کوگات مامبو و چا-چا-چا را محبوب کردند. توسعههای کلیدی شامل رونق مامبو دهه ۱۹۵۰، بوسا نووا دهه ۱۹۶۰ و بوگالو، سلطه سالسا دهه ۱۹۷۰ از طریق فانیا رکوردز، بالاد اسپانیایی و سالسا رومانتیکا دهه ۱۹۸۰، سورج تیجانو دهه ۱۹۹۰ و انتقال به پاپ لاتین هستند. تأثیرات از ریشههای آفریقایی، بومی و اروپایی ناشی میشوند و با مهاجرت و جهانیسازی تکامل یافتند. دهه ۲۰۰۰ رگتون را دید، دهه ۲۰۱۰ لاتین ترپ و سلطه استریمینگ، و دهه ۲۰۲۰ گسترش جهانی رگتون با هنرمندانی مانند بد بانی که مسائل اجتماعی را مطرح میکنند. دستهبندی آن از طریق جوایز گرمی گسترش یافت.
موسیقی کانتری
کانتری ژانری است که بر داستانگویی، گیتار آکوستیک و تمهای زندگی روستایی تمرکز دارد. این ژانر احساسی و سنتی است و در ایالات متحده و فراتر از آن محبوب است. هنرمندانی مانند دوللی پارتن و مورگان والن نمادهای آن هستند.
تاریخچه کانتری به دهه ۱۹۲۰ در جنوب ایالات متحده بازمیگردد و از موسیقی فولک بریتانیایی، سنتهای آمریکایی فولک، موسیقی کابوی و وکرو، آهنگهای فولک آفریقایی-آمریکایی، مکزیکی، ایرلندی و گاسپل ناشی شد. توسعههای کلیدی شامل ضبطهای اولیه دهه ۱۹۲۰، جلسات بریستول با کارتر فامیلی و جیمی راجرز، پخشهای رادیویی مانند گراند اوله اپری هستند. دهههای ۱۹۳۰-۱۹۴۰ نوسان غربی، هانکیتانک و بلوگراس را دید. دهههای ۱۹۵۰-۱۹۶۰ راکابیلی، صدای نشویل و صدای بیکرزفیلد را آورد. دهههای ۱۹۷۰-۱۹۸۰ کانتری اوتلاو، کانتری پاپ و نئوترادیشنال را. دهههای ۱۹۹۰-۲۰۰۰ جهانیسازی از طریق گارت بروکس، آلت-کانتری و هنرمندان زن. دهههای ۲۰۱۰-حال برو-کانتری، کانتری رپ و پاپ کراساوورها را دید. تأثیرات شامل ترکیبهای نژادی، پیشرفتهای فناوری و جذابیت بینالمللی هستند.
آراندبی/سول
آراندبی/سول ژانری عاطفی است که بر ووکالهای قدرتمند، ریتمهای نرم و تمهای عشق و مبارزه تمرکز دارد. این ژانر ریشه در جوامع آفریقایی-آمریکایی دارد و اغلب با جاز و گاسپل ترکیب میشود. هنرمندانی مانند آریتا فرانکلین و بیانسه نمایندگان آن هستند.
تاریخچه آراندبی به دهه ۱۹۴۰ در جوامع آفریقایی-آمریکایی جنوب عمیق ایالات متحده بازمیگردد و از بلوز، جاز و بوگی-ووگی تکامل یافت. اصطلاح توسط جری وکسلر در ۱۹۴۸ ابداع شد. توسعههای کلیدی شامل عصر جامپ بلوز دهه ۱۹۴۰ با لوئیس جوردن، انتقال اواسط دهه ۱۹۵۰ به گاسپل و سول با روث براون و ری چارلز، انتقال دهههای ۱۹۶۰-۱۹۷۰ به سول و فانک در موتاون و استاکس هستند.
تأثیرات شامل ریتمهای آفرو-کوبایی مانند تریسیلو و کلاوه هستند. دهه ۱۹۸۰ آراندبی معاصر را دید که با جاز، سول، فانک، دیسکو و الکترونیک ترکیب شد و با هیپهاپ فیوژنهایی مانند نیو جک سوینگ ایجاد کرد. آن راکاندرول، اسکا و صحنههای جهانی را تحت تأثیر قرار داد و با زیرژانرهایی مانند نئو سول ادامه یافت.
افروبیتز
افروبیتز ژانری پر انرژی است که ریتمهای آفریقایی، پاپ و هیپهاپ را ترکیب میکند و در آفریقای غربی محبوب است. این ژانر رقصانگیز است و به سرعت جهانی شده. هنرمندانی مانند برنا بوی و ویزکید ستارگان آن هستند.
تاریخچه افروبیتز به دهه ۲۰۰۰ در نیجریه و غنا بازمیگردد و به عنوان اصطلاحی برای موسیقی محبوب غرب آفریقا، ترکیب هیپلایف، جوجو، هایلایف، آزونتو و نایجا بیتز است. پیشگامان در لاگوس، آکرا و لندن، با نمایش دیجی آبرانتی در ۲۰۱۱ محبوب شد. توسعههای کلیدی شامل رقصهایی مانند آزونتو و سکلهوو، رشد از طریق رسانههای اجتماعی و امتیوی بیس آفریقا هستند. تأثیرات شامل هاوس بریتانیایی، هیپهاپ، دنسهال و روندهای دیاسپورایی هستند. اواخر دهه ۲۰۱۰ با وان دنس ویزکید و رشد ۵۵۰ درصدی استریم اسپاتیفای، گرمیهای برنا بوی و همکاریهایی با بیانسه و کانیه وست جهانی شد. زیرژانرهایی مانند آفروپیانو و آفروسوینگ در دهه ۲۰۲۰ ظهور کردند.
کیپاپ
کیپاپ ژانری است که بر عملکردهای بصری، کوریوگرافیهای پیچیده و ملودیهای جذاب تمرکز دارد. این ژانر بخشی از موج کرهای است و طرفداران جهانی دارد. گروههایی مانند بیتیاس و بلکپینک نمادهای آن هستند.
تاریخچه کیپاپ به دهه ۱۹۹۰ در کره جنوبی بازمیگردد و به عنوان زیرفرهنگ جوانانه، ترکیب موسیقی رقص غربی، هیپهاپ، آراندبی و راک است. ریشهها به راپ دنس سئو تایجی اند بویز بازمیگردد. توسعههای کلیدی شامل سیستم آیدل کرهای لی سو-من در اسام اینترتینمنت، گروههایی مانند اچاوتی و اسایاس، موفقیت در ژاپن با تیویاکسکیو و بوآ هستند. دهه ۲۰۱۰ موج کرهای و رسانههای اجتماعی را دید که کره جنوبی را به رتبه ششم بازار موسیقی رساند. تأثیرات آمریکایی سنگین هستند اما مود، انرژی و هیبریدیتی فرهنگی آن را متمایز میکنند. امروزه توسط آژانسهایی مانند اسام، وایجی، جیوایپی و هایب سلطه دارد.
رگی
رگی ژانری آرام و ریتمیک است که بر تمهای اجتماعی، مذهبی و عشقی تمرکز دارد و اغلب با فرهنگ راستافاری همراه است. این ژانر تأثیر جهانی دارد و در جزایر کارائیب ریشه دارد. باب مارلی نماد آن است.
تاریخچه رگی به اواخر دهه ۱۹۶۰ در جامائیکا بازمیگردد و از منتو، اسکا و راکاستدی تکامل یافت با ریشههایی در سبکهای درامینگ آفریقایی سنتی. ویژگیها شامل تمپو آهسته، تأکید بر داونبیت، اسکانک آفبیت و خط باس برجسته هستند. اصطلاح توسط توتس اند د میتالز در ۱۹۶۸ محبوب شد. توسعههای کلیدی شامل ظهور در کینگستون با رکوردهایی مانند نانی گوت لری مارشال، شناخت جهانی دهه ۱۹۷۰ از طریق باب مارلی که باورهای راستافاری را گسترش داد هستند. تأثیرات شامل راستافاری، پیامهای سیاسی و فرهنگی هستند. رگی با ژانرهای محلی در سراسر جهان ترکیب شد و در ۲۰۱۸ توسط یونسکو به عنوان میراث فرهنگی ناملموس شناخته شد. امروزه با فیوژنهای مدرن ادامه دارد.
در نتیجه، این ژانرها نشاندهنده تکامل موسیقی جهان هستند و با ترکیب فرهنگها، فناوری و مسائل اجتماعی، آیندهای هیجانانگیز را نوید میدهند. موسیقی نه تنها سرگرمی است بلکه ابزاری برای تغییر اجتماعی.
مطالب مرتبط
موسیقی همه هنر
چرا تصنیف های ایرانی قدیمی هنوز شنیده میشوند؟
موسیقی همه هنر
تاریخچه موسیقی راک و تأثیر آن بر فرهنگ
موسیقی همه هنر
معرفی فراگیرترین ژانرهای موسیقی جهان
موسیقی همه هنر
چندتا از عاشقانه ترین آهنگ های فارسی
شعر و عرفان همه هنر
نقش ساز نی در اندیشه مولانا و حافظ
